Ποτέ δεν λείπουν οι θεωρίες για το Στόουνχεντζ, το μυστηριώδες κυκλικό νεολιθικό μνημείο της Βρετανίας, η κατασκευή του οποίου άρχισε περίπου το 3.000 π.Χ. και σταδιακά ολοκληρώθηκε μέχρι το 1.500 π.Χ. Η νέα πρωτότυπη θεωρία έρχεται από το Βρετανό καθηγητή του πανεπιστημίου Χάντεσφιλντ, Ρούπερτ Τιλ, ειδικό σε θέματα ακουστικής και μουσικής τεχνολογίας (που παράλληλα είναι DJ μερικής απασχόλησης), ο οποίος ισχυρίζεται ότι ο χώρος δημιουργήθηκε βασικά ως μια τεράστια αρένα χορού, ιδίως για εκστατική μουσική, του τύπου της σύγχρονης τρανς.
Οι αρχαιολόγοι δεν έχουν κατορθώσει ακόμα να φθάσουν σε οριστικό συμπέρασμα για το σκοπό ανέγερσης και τη χρήση του Στόουνχεντζ, αν και οι περισσότερες θεωρίες τους παραπέμπουν σε συσχέτισή του με θρησκευτικές τελετές και συναφείς αστρονομικές παρατηρήσεις.
Σύμφωνα όμως με τον Τιλ, το αίνιγμα παραπέμπει σε τελείως άλλη κατεύθυνση για τη λύση του: οι όρθιες λαξευμένες πέτρες του μνημείου είχαν την σωστή ακουστική για να ενισχύουν συγκεκριμένους ήχους, ιδίως τους ρυθμικά επαναλαμβανόμενους εκστατικούς ήχους.
Όπως υποστηρίζει ο Βρετανός ερευνητής, στην πρωτογενή ακέραια μορφή του, το Στόουνχεντζ είχε μια πολύ ευχάριστη ακουστική, σχεδόν του επιπέδου των σημερινών συναυλιών, η οποία τελειοποιήθηκε στο πέρασμα των αιώνων.
Επειδή το μνημείο σήμερα έχει μερικώς καταρρεύσει, ο Τιλ έκανε ακουστικές προσομοιώσεις χρησιμοποιώντας μοντέλα του ακέραιου μνημείου σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, ενώ παράλληλα επισκέφθηκε για τις μετρήσεις του και μια πλήρη απομίμηση του Στόουνχετζ, που έχει κτίσει στις ΗΠΑ Αμερικανός εργολάβος.
Ο Τιλ ισχυρίζεται ότι, μετά από όλα αυτά, κατάφερε να αναπαράγει με ακρίβεια πώς ακουγόταν η φωνή κάποιου ή ο ήχος από το κτύπημα των χεριών του, πριν 5.000 χρόνια, όταν θα βρισκόταν στο εσωτερικό του κύκλου του Στόουνχεντζ. Όπως είπε, σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα Telegraph, ακόμα και το απλό κτύπημα ενός τυμπάνου ακουγόταν απίστευτα δραματικό και έντονο.
Η ανακύκλωση είναι η επανεπεξεργασία ήδη επεξεργασμένων υλικών, ιδιαίτερα απορριμμάτων, σε νέα προϊόντα. Η ανακύκλωση μειώνει την κατανάλωση πρώτων υλών και την χρήση ενέργειας και ως εκ τούτου τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.
Η ανακύκλωση μια βασική έννοια της σύγχρονης διαχείρισης των αποβλήτων. Τα ανακυκλώσιμα υλικά, αποκαλούμενα επίσης "recyclables" ή "recyclates", μπορούν να προέλθουν από πολλές πηγές, συμπεριλαμβανομένων των σπιτιών, των δημόσιων υπηρεσιών και των βιομηχανιών.
Περιλαμβάνουν το γυαλί, το χαρτί, το αλουμίνιο και άλλα μέταλλα όπως ο χαλκός και ο σίδηρος, την άσφαλτο, τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα και τα πλαστικά. Οι ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές είναι ανακυκλώσιμες όχι μόνον γιατί επιβαρύνουν το περιβάλλον αλλά και γιατί βλάπτουν την υγεία μας.
Τα βιοδιασπάσιμα απόβλητα, όπως τα υπολείμματα τροφίμων ή τα απόβλητα κήπων και καλλιεργειών, είναι επίσης ανακυκλώσιμα με τη βοήθεια μικροοργανισμών μέσω της λιπασματοποίησης (κομποστοποίησης) ή της αναερόβιας χώνευσης.
Σήμερα (2006) η Ελλάδα κατέχει την τελευταία θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως προς την ανακύκλωση. Ένας λόγος είναι ότι δεν υπάρχουν για τους πολίτες και τις εταιρίες κίνητρα να συμμετέχουν σε προγράμματα ανακύκλωσης.
ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ
Μειώνονται τα απορρίματα και τα προβλήματα διαχείρισής τους
Εξοικονομούνται ενέργεια και φυσικοί πόροι, που λαμβάνονται συνεχώς από τη φύση.
Μειώνεται η ρύπανση της ατμόσφαιρας, του εδάφους και των υπόγειων υδάτων (ελαφρύνεται, έτσι, η επιβάρυνση του περιβάλλοντος).
Εξοικονομείται η ενέργεια που απαιτείται για την κατασκευή όλων των προαναφερθέντων αντικειμένων.
Επιτυγχάνεται μακροπρόθεσμη πτώση (ή μη αύξηση) των τιμών των προϊόντων, καθώς δεν απαιτείται εκ νέου παραγωγή πρώτης ύλης.
Σώζεται η υγεία όλων των κατοίκων του πλανήτη και διασφαλίζεται το καλύτερο μέλλον των παιδιών.
Δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας σε τομείς θετικών ενεργειών για την διάσωση του πλανήτη.
Δημιουργείται ευχάριστη αίσθηση και ικανοποίηση για την συμμετοχή στην βελτίωση του περιβάλλοντος και των συνθηκών ζωή.
Από τις μαθήτριες του ΤΑΔ Μυτιλήνης Μαριαλένα Γράβαρη και Ηρώ Μπάκα.
Εμείς οι Έλληνες έχουμε τη κακή συνήθεια να μολύνουμε το περιβάλλον μας, μη γνωρίζοντας τις επιπτώσεις που προκαλεί αυτό στον κόσμο γύρω μας και σε εμάς τους ίδιους.
Πολλοί συμπατριώτες μας συνηθίζουν να πετάνε τα σκουπίδια τους:
α. Στις παραλίες: Οι άνθρωποι που παν να κάνουν το μπάνιο τους, παίρνουν μαζί τους τρόφιμα κι άλλα πράματα που χρειάζονται (αντηλιακά, πάνες, τσιγάρα κτλ.) και συχνά πριν φύγουν τα πετάνε ή τα «θάβουν» ελπίζοντας πως ο επόμενος λουόμενος δε θα τα ανακαλύψει. Δεν είναι απίθανο να βρει κανείς στη ρίζα ενός δέντρου μια σακούλα με απορρίμματα ή στον πυθμένα της θάλασσας κουτάκια και μπουκάλια από αναψυκτικά.
β. Στα δάση: Σε πολλά σημεία ακόμα και στις μέρες μας τα δάση της Μυτιλήνης έχουν μετατραπεί σε χωματερές, όπου οι άνθρωποι πετάνε ανεξέλενκτα τα σκουπίδια και τα μπάζα τους. Στην άκρη του δρόμου μπορεί να δει κανείς πλαστικά μπουκάλια, κουτιά αναψυκτικών, κουτιά από τσιγάρα και ό,τι άλλο που διερχόμενοι οδηγοί αυτοκινήτων πετάνε από το παράθυρο του αυτοκινήτου τους. Αλλά και πιο μέσα σε ένα δάσος αν περπατήσει κανείς θα βρει ότι είδος απορριμμάτων φανταστεί.
γ. Στα Σχολεία: Πολλοί μαθητές, αγνοώντας αυτά που τους λένε οι καθηγητές τους, πετάνε τα σκουπίδια τους εδώ και εκεί στον αύλειο χώρο, συχνά στο πάτωμα της αίθουσας και πολλές φορές γύρω από τους κάδους.
δ. Στις Πόλεις: Στην πόλη μας υπάρχουν ελάχιστοι κάδοι ανακύκλωσης, που μπήκαν τελευταία σε ορισμένα σημεία της. Όμως, για να πάνε οι άνθρωποι να ρίξουν τα ανακυκλώσιμα απορρίμματα, πρέπει να τα φορτώσουν σε αυτοκίνητο και να οδηγήσουν μέχρι εκεί. Οι περισσότεροι λένε ότι δεν έχουν το χρόνο ή δεν έχουν το μέσον να πάνε. Η ουσία είναι ότι δεν έχουν αναπτυγμένη επαρκώς την περιβαλλοντική συνείδηση.
ε. Στους δρόμους: Πολλοί άνθρωποι καθώς περπατάνε στο δρόμο το παραμικρό σκουπιδάκι χωρίς δεύτερη σκέψη το πετάνε κάτω, ενώ ο κάδος βρίσκετε λίγα βήματα πιο πέρα. Αδιαφορούν και έχουν αποκτήσει μια πολύ κακή συνήθεια που όχι μόνο ρυπαίνει το χώρο και ασχημίζει την πόλη μας, αλλά δυσφημίζει και εμάς τους ίδιους.
στ. Έξω από καταστήματα: Συχνά πολλά καταστήματα βγάζουν τα σκουπίδια τους στα πεζοδρόμια, που σύντομα γεμίζουν. Πολλά από τα απορρίμματα αυτά είναι κουτιά, χαρτόκουτες και πλαστικό που θα μπορούσε να πάει για ανακύκλωση. Όμως, ελάχιστοι καταστηματάρχες ενδιαφέρονται να συγκεντρώσουν, συμπιέσουν και μεταφέρουν για ανακύκλωση το χαρτί ή πλαστικό.
ζ. Στους κάδους απορριμμάτων: Πολλές φορές συναντούμε κάδους να είναι γεμάτοι με σκουπίδια, να ξεχειλίζουν και οι πολίτες να συνεχίζουν να βγάζουν και να αφήνουν τριγύρω σακούλες με σκουπίδια, εκτεθειμένα στα αδέσποτα ζώα. Σε λίγο, αν δε γίνει άμεσα περισυλλογή από το απορριμματοφόρο του Δήμου, σκορπούν ολόγυρα και βρωμίζουν το χώρο.
ΑΙΤΙΕΣ
Όλα τα παραπάνω γίνονται επειδή δεν έχουν οι συμπολίτες, πολλοί από εμάς, αγωγή από το σπίτι τους. Έτσι έχουν μάθει από μικροί και συνεχίζουν. Αυτό σημαίνει έλλειψη περιβαλλοντικής αγωγής και συνείδησης. Έτσι, βαριόμαστε να κρατήσουμε ένα μικρο σκουπιδακι μέχρι τον επόμενο κάδο, χωρίς να καταλαβαίνουμε τι κακό προκαλούμε στο περιβαλλον. Στα σχολεία οι μαθητές πηγαίνοντας κόντρα στους καθηγητές τους και παραμελώντας αυτά που τους μαθαίνουν οι γονείς τους πετάνε τα σκουπίδια τους γύρω από τον κάδο και όχι μεσα. Συχνά ευθύνεται ο Δήμος που δεν έχει επαρκείς κάδους για απορρίμματα και ανακύκλωση, σε κάθε γειτονιά. Τέλος, ευθύνεται και η Πολιτεία που επιτρέπει αυτήν την κατάσταση και δε βάζει τιμωρίες και πρόστιμα.
ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΛΥΣΕΙΣ
Για να καταφέρουμε να σταματήσουμε το κακό που προκαλούμε στο περιβάλλον μπορούμε: να προτείνουμε στον Δήμο Μυτιληνης
α. να βάλει πολλούς κάδους ανακύκλωσης γυαλιού, αλουμινίου, χαρτιού κτλ. σε πολλά μέρη της πόλης και αν είναι δυνατόν σε κάθε γειτονιά.
β. να βάλει περισσότερους κάδους στις παραλίες.
γ. να ευαισθητοποιήσει τους συμπολίτες με ενημερωτικά φυλλάδια
δ. να βάλλει διαφημίσεις σε γνωστά περιοδικά και εφημερίδες
ε. να τοιχοκολλήσει αφίσες και να διοργανώσει εκδηλώσεις με θέμα την προστασια του περιβαλλοντος.
στ. να βάλλει πρόστιμα σε όποιον πετά σκουπίδια στο δάσος, παραλία κτλ.
Βέβαια, βασικό είναι οι πολίτες και κυρίως οι νέοι να αλλάξουν τρόπο συμπεριφοράς, να ευαισθητοποιηθούν και να αποκτήσουν οικολογική συνείδηση. Να σέβονται τη φύση, την πόλη, κάθε χώρο της. Να μην πετούν ούτε το παραμικρό σκουπιδάκι κάτω και προπάντων να κάνουν ανακύκλωση.
Ήπιατε ποτέ από ένα πλαστικό μπουκάλι και είδατε ένα τριγωνικό σύμβολο στον πάτο με έναν αριθμό μέσα;
Ξέρετε τι αντιπροσωπεύει ο αριθμός; Υποθέσατε ότι είναι για την ανακύκλωση;
Λοιπόν κάνετε λάθος!!!
Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΣΑΣ ΦΑΝΕΡΩΝΕΙ ΤΗ ΧΗΜΙΚΗ ΟΥΣΙΑ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΟ ΠΛΑΣΤΙΚΟ... 1) Πολυαιθυλένιο terephalate (PET) 2) Πολυαιθυλένιο υψηλής πυκνότητας (HDPE) 3) Πολυβινυλικό χλωρίδιο Unplasticised (UPVC) ή πλαστικοποιημένο πολυβινυλικό χλωρίδιο (PPVC) 4) Πολυαιθυλενίου χαμηλής πυκνότητας (LDPE) 5) Πολυπροπυλένιο (PP) 6) Πολυστυρόλιο (CP) ή εκτάσιμο πολυστυρόλιο (EPS) 7) Άλλο, συμπεριλαμβανομένου νάυλον και ακρυλικού
Αυτό που δε μας λένε είναι ότι πολλά από τα χρησιμοποιούμενα πλαστικά είναι τοξικά και οι χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται για να δημιουργήσουν ένα πλαστικό μπορούν να περάσουν από το πλαστικό και στο τρόφιμο/ποτό.
Σκεφτείτε το, πόσες φορές έχετε ή ένας φίλος σας είπε «δεν συμπαθώ αυτό, έχει γεύση σαν πλαστικό μπουκάλι...» ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΓΕΥΕΣΤΕ ΤΟ ΠΛΑΣΤΙΚΟ
ΤαΧΕΙΡΟΤΕΡΑ είναι τα Νο: 3, 6, και7 !!! ΜΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΕ τα ΜΠΟΥΚΑΛΙΑ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΡΙΘΜΟΥΣ στον πάτο τους !!!
Ελέγξτε αυτό το διάγραμμα που αναλύει το πλαστικό, τις χρήσεις και τη χημική παρασκευή του (βρίσκω το #7 λίγο τρομακτικό)
Εργασία των μαθητών της γ΄γυμνασίου του ΤΑΔ Μυτιλήνης : Σαμιώτης Δ., Σέρεσλης Κ., Τσολάκης Μ., Τυριακίδης Μ. και Δελήρογλου Ν., Τάγκου Α., Καπετάνιος Γ., Διαμαντίδης Β.
Ο ρατσισμός είναι η αντίληψη ότι δεν είναι όλοι ίσοι μεταξύ τους, αλλά διαχωρίζονται σε ανώτερους και κατώτερους διακρινόμενοι λόγω χρώματος είτε εθνικότητας είτε επειδή έχουν διαφορετική φυλή, φύλο ή θρησκεία. Η βασική θεωρία είναι ότι κάποιοι άνθρωποι είναι ανώτεροι, επειδή ανήκουν σε συγκεκριμένο λαό ή ομάδα.
Από το ρατσισμό πηγάζουν στάσεις και συμπεριφορές απαξιωτικές και συχνά επιθετικές απέναντι στις θεωρητικά μειονεκτούσες ομάδες ανθρώπων. Η νοοτροπία αυτή μπορεί να ωφείλεται σε βαθειά ριζωμένες προκαταλήψεις και στερεότυπα και διαιωνίζει ιστορικές, κοινωνικές, οικονομικές και πολιτισμικές ανισότητες. Πολλές φορές άλλωστε θεωρείται ότι μια φυλή απειλεί στρατιωτικά, πολιτιστικά ή σε επίπεδο εξεύρεσης εργασίας μια άλλη. Τα οικονομιά και πολιτικά προβλήματα μιας κοινωνίας όπως η βία και η εγκληματικότητα καθώς και οι κοινωνικές ανισότητες μπορούν να καλλιεργήσουν ρατσιστικές ιδεολογίες. Χαρακτηριστικές εκφάνσεις ρατσιστικής συμπεριφοράς είναι ο χλευασμός, η άσκηση φυσικής ή ψυχολογικής βίας, ο εκφοβισμός και η καταστροφή περιουσιακών στοιχείων. Συχνά κοντά σ' αυτά προστίθεται ο αποκλεισμός από τομείς της κονωνικής ζωής, διακρίσεις και ανισότητες στην εκπαίδευση, στη δικαιοσύνη και στο σύστημα υγείας. Ακραίες μορφές του είναι η γενοκτονία και οι επιχειρήσεις εθνικής εκκαθάρισης, δηλαδή όταν τα μέλη της θεωρούμενης κατώτερης ομάδας αναγκάζονται να μετακινηθούν απο τις εστίες τους ή και να εξοντωθούν.
Παράλληλη συνέπεια του ρατσισμού είναι ότι το άτομο αποδέχεται σκοταδιστικές αντιλήψεις, με αποτέλεσμα την παρακώλυση της Κρητικής σκέψεις. Επίσης ο ρατσισμός οδηγεί στην οικονομία εκμετάλλευσης ατόμων και λαών. Ακόμη μια σημαντική συνέπειά του είναι η περιθωριοποίηση ατόμων και ομάδων. Εκτός από αυτό αξίζει να σημειωθεί πως λόγω του ρατσισμού κυριαρχεί¨ φόβος ανάμεσα στους ανθρώπους με αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας κοινωνικής δυσλειτουργίας. Έτσι τα θύματα του στερούνται να αναπτύξουν πολιτισμοί. Το σημερινό πρόβλημα κυρίως στις ανεπτυγμένες χώρς εστιάζεται σε μη θεσμοθετημένες ρατσιστικές συμπεριφορές απέναντι στους οικονομικούς κατά κύριο λόγο μετανάστες, στους οποίους δεν αναγνωρίζονται τα συνταγματικά δικαιώματα, συχνά με τη δικαιολογία της παράνομης εισόδου τους στη χώρα, αλλά ουσιαστικά με την αρχή της κοινωνίας που βλέπει στους ξένους έναν κίνδυνο.
Για να λυθεί το πρόβλημα αυτό μεγάλο μέρος της ευθύνης πεφτει στην εκπαίδευση. Έτσι, οι νέοι με την εκμάθηση μη ρατσιστικών αντιλήψεων και με την αρμονιή συμβίωση στο χώρο του σχολείου μαθαίνουν να σέβονται τα δικαιώματα των άλλων. Παράλληλα το κράτος μπορεί να βοηθήσει στην ομαλή ένταξη τον μεταναστών ώστε να μη νιώθουν ότι απειλούνται, καθώς και να πάρει μετρά για την αντιμετώπιση της φτώχειας και της ανεργίας, ώστε να μη θεωρούνε υπαίτιους τους μετανάστες. Επίσης, μπορούν να βοηθήσουν τα ΜΜΕ στη διαμόρφωση μιας ανθρωπιστικής συνείδησης και αποδοχής της διαφορετικότητας με τις ταινίες και τις εκπομπές που προβάλλουν. Τέλος, όλοι εμείς οφείλουμε να βλέπουμε το συνάνθρωπο σαν αδελφό, να μην επηρεαζόμαστε από ρατσιστικά σχόλια και συμπεριφορές. Γιατί, ας μην ξεχνάμε "μπορεί να είμαστε διαφορετικοί, αλλά είμαστε και ίσοι".
Παρακάτω μπορείτε δείτε ένα καταπληκτικό φιλμάκι του κ. Κωνσταντίνου Πιλάβιου για τις μικρές χαρές που κάνουν τη ζωή μας να είναι τόσο όμορφη και να αξίζει.
1. Από τη Μελκιάν Λιάνα, μαθήτρια της γ΄ γυμνασίου του ΤΑΔ Μυτιλήνης
"Πολλά παιδιά στο σχολείο ανέχονται το ρατσισμό, επειδή δεν μπορούν να κάνουν κάτι διαφορετικό. Ανέχονται να ακούν προσβητικά σχόλια, να φέρονται κάποιοι με αγένεια, να κοροϊδεύονται συμμαθητές τους, αλλά δεν αντιδρούν γιατί είναι αδύναμοι, φοβούνται. Κάποιοι που είναι πιο δυνατοί πρέπει να δείξουν ότι δεν είναι σωστή όλη αυτή η κατάσταση. Και το πιο "χαζό" σχόλιο μπορεί να πειράξει ένα παιδί, να το κάνει να αισθάνεται άσχημα. Πολλοί έχουν φτάσει στο σημείο να κοροϊδεύουν τον καλύτερο από αυτούς, μαθητές αριστούχους, ονομάζοντάς τους "φυτά" και δεν παραδέχονται ότι πολύ θα ήθελαν να τους μοιάσουν. Πολλές φορέ γελάμε εις βάρος κάποιου που κάνει ένα λάθος. Το λέμε συνέχεια και δεν αφήνουμε να το ξεχάσει και να το ξεπεράσει. ... Πριν όμως κάνουμε όλα αυτά, μήπως πρέπει να θυμηθούμε τι μας έχουν μάθει οι γονείς και οι δάσκαλοί μας; Μήπως πρέπει να προσπαθήσουμε να μπού΄με κι εμείς στη θέση του άλλου και να καταλάβουμε πώς νιώθει αυτός με τον οποίο γελάμε, κάνοντας πλάκα; Μήπως έτσι καταφέρουμε να συνειδητοποιήσουμς ότι αν και όλοι τόσο διαφορετικοί είμαστε τόσο ίσοι;
2. Από τη Χατζέλλη Αναστασία, μαθήτρια της γ΄ γυμνασίου του ΤΑΔ Μυτιλήνης
"Διαφορετικοί αλλά ίσοι" Αυτό είναι κάτι που οι έφηβοι δεν μπορούν να το κατανοήσουν εύκολα. Άσχετα με το χρώμα, τη θρησκεία, τη γλώσσα, τον πολιτισμό, την οικονομική ή κοινωνική θέση και την εμφάνιση όλοι είμαστε ίσοι. Ίσοι στο να αποφασίζουμε, να δουλεύουμε ανάλογα με τις ικανότητές μας και όχι ανάλογα με τη φυλή, το χρώμα ή το φύλο μας. Ίσοι στο να ονειρευόμαστε έναν καλύτερο κόσμο στον οποίο όλοι θα έχουν μια θέση. Ίσοι χωρίς ρατσιστικές ιδεολογίες ή ρατσιστικές δαιθέσεις. Όλοι έχουμε μια ιδιαιτερότητα και αυτή είναι που μας κάνει ξεχωριστούς.
3. Απο Καραχάλια Αλεξάνδρα, μαθήτρια της γ΄ γυμνασίου του ΤΑΔ Μυτιλήνης
"Στις μικρές κοινωνίες μας συνυπάρχουν διαφοερτικοί άνθρωποι, στο χρώμα, στη γλώσσα, στη θρησκεία, στην ιδεολογία. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι και πρέπει να είναι ίσοι απέναντι στο νόμο αλλά και μεταξύ τους, διότι όσο και αν διαφέρουν είναι ανθρώπινα όντα που αξίζουν την ισότητα έστω κι αν είναι τόσο διαφορετικοί. Απλά σήμερα οι σύγχρονες κοινωνίες είναι πολυεθνικές λόγω των πολιτικών και οικονομικών ανακατατάξεων, που έχουν οδηγήσει στη μετανάστευση. Έτσι, συχνά μεγαλοποιείται και το πρόβλημα του ρατσισμού απέναντι στους ξένους."
Μια μικρή ιστορία για το σεβασμό στη διαφορετικότητα από τη Μαριαλένα Γράβαρη, μαθήτρια της γ΄ γυμνασίου του ΤΑΔ Μυτιλήνης.
Η Μαριάνδη κατέβαινε τις σχολικές σκάλες προσπαθώντας να συγκρατήσει τα δάκρυά της. Μπήκε στις τουαλέτες του σχολείου , το μονο μέρος που θα μπορούσε να αφεθεί να κλάψει και να νιώσει λίγο καλύτερα. Αυτή η σχολική ώρα όπως και κάθε ώρα ήταν μαρτυρική για εκείνη μιας και στο σχολείο της όλοι , όταν δεντην αποκαλούσαν "φυτό" " χοντρέλα" ή κάποιο άλλο προσβλητικό σχόλιο έκαναν σαν να μην υπάρχει. Δεν είχε κανέναν φίλο και φυσικά ούτε λόγος για αγόρι. Όλα τα κορίτσια ήταν πολύ υπεράνω για να την κάνουν φίλη και όλα τα αγόρια πολύ όμορφα, για να την αγαπήσουν.
Όμως, ενώ προσπαθούσε να τα αντέξει όλα αυτά αυτή η ώρα ήταν το αποκορύφωμα! Δεν άντεξε άλλο. Στο τελευταίο σχόλιο του τύπου "πάλι σηκώθηκε το φυτό η Μαριάνθη" έβαλε τα κλάματα βγήκε από την τάξηκαι πήγε προς τις τουαλέτες. Πήρε το μαρκαδόρο και έγραψε στον τοίχο με πολύ μικρά γράμματα κάτι σαν ευχή. "Μακάρι να μην είχα γεννηθεί, ίσως τότε όλοι να ήταν ευτυχισμένοι". Αμέσως μετά έγραψε τα αρχικά του ονόματός της, σκούπισε τα μάτια της και ανέβηκε στην τάξη, για να ακούσει πάλι μπαίνοντας ένα ειρωνικό σχόλιο από έναν συμμαθητή της.
Πριν όμως αυτός τελειώσει τη φράση του, σηκώθηεκε η Ειρήνη, το κοριτσάκι το σιωπηλό που όλοι φώναζαν emo και του είπε: "σταμάτα πια!!" Όταν γύρισε η Μαριάνθη και κοίταξε στα μάτια την Ειρήνη, είδε ένα χαμόγελο, ένα βλέμμα όλο κατανόηση και υποστήριξη. Ήξερε πως μέσα σε όλη αυτήν την χάβρα που όλοι οι άλλοι που την κοιτούσαν έβλεπαν μόνο το κορίτσι με τα γυαλιά και τα σπυράκια, η Ειρήνη είχε δει πιο βαθειά μέσα της και είχε πια βρει μια φίλη και σύμμαχο.
"Τι αξία έχει να είσαι ωραίος, όταν δεν μπορείς να το αναδείξεις μέσα από τη συμπεριφορά σου." αναρωτήθηκαν οι δυο φίλες στο διάλειμμα. "Την ομορφιά δεν τη βλέπουν τα μάτια αλλά η καρδια" είχε πει ο Μικρός Πρίγκιπας. "Γιατί οι άνθρωποι να φέρονται έτσι άσχημα, γιατί να βγάζουν το χειρότερο εαυτό τους, για΄τι να ενεργούν τόσο ρατσιστικά μερικές φορές;" ρώτησε η Μαριάνθη. "Είμαστε διαφορετικοί όλοι μας, αλλά είμαστε ίσοι. Μπορεί να είμαστε διαφορετικοί στο σώμα, στην προσωπικότητα, στις συνήθειες, στη θρησκεία, στη φυλή, αλλά έχουμε τα ίδια δικαιώματα, έχουμε τις ίδιες ανάγκες, τους ίδιους φόβους. Είμαστε όλοι άνθρωποι." απάντησε σιγανά η Ειρήνη.
Πόσο σημασία έχει τελικά όχι μόνο να βλέπουμε και να ακούμε τον άλλον, αλλά να τον κοιτάμεκαι να τον αφουγραζόμαστε!!!
Με πολύ αγάπη για όλα τα έθνη, τις φυλές, τα φύλα και τους φίλους του κόσμου.
από μαθητές του 3ου γυμνασίου Μυτιλήνης.
Ο λοχίας στους στρατιώτες:
- Σε λίγο θα έρθει ο λοχαγός. Προσοχή στραβάδια ! Αν σας ρωτήσει : " πόσων χρόνων είστε " θα πείτε 22 , " πόσα χρόνια υπηρετείτε " θα πείτε 2 , " ποιο φαγητό σας αρέσει , τα φασόλια ή το κρέας " θα πείτε και τα δύο.
Έρχεται ο λοχαγός και ρωτά ένα στρατιώτη που ήταν Πόντιος :
- Πόσα χρόνια υπηρετείς παιδί μου;
- Είκοσι δύο λοχαγέ μου.
- Είκοσι δύο; Και πόσο χρονών είσαι;
- Δύο ...
- Δύο; Μα δεν μου λες με περνάς για τρελό ή για ηλίθιο;
- Και τα δύο λοχαγέ μου.
Ήταν κάποτε ένας Γερμανός ένας Ισπανός και ένας Πόντιος και τους λένε θα πετάξετε από ένα
πράγμα πάνω από το σπίτι σας, πετάει λοιπόν ο Γερμανός ένα μαχαίρι, ο Ισπανός ένα τσεκούρι και ο Πόντιος μια χειροβομβίδα. Κατεβαίνουν και πάνε σπίτι και βλέπει ο Γερμανός και λέει:
- "Γιατί κλαις μητέρα;"
- "Γιατί έπεσε ένα τσεκούρι και σκότωσε τον πατέρα."
Πάει ο Ισπανός και λέει:
- "Γιατί κλαις μητέρα;"
- "Γιατί έπεσε ένα μαχαίρι και σκότωσε τον πατέρα."
Πάει ο Πόντιος και λέει:
- "Γιατί γελάς πατέρα, γιατί έκλασε ο παππούς και ανατινάχτηκε το σπίτι."
Ένας Πόντιος πιάνει δουλειά σε ένα σούπερ - μάρκετ. Κάποιος πελάτης τον πλησιάζει και του λέει :
- Σε παρακαλώ κόψε μου ένα τέταρτο σαλάμι .
Ο όντιος αρχίζει να κόβει την μία φέτα μετά την άλλη χωρίς να λέει να σταματήσει .
- Τι θα γίνει ρε παλικάρ , ρωτάει ο πελάτης, ένα τέταρτο σου είπα .
- Σιγά ρε φιλαράκο, του απαντά ο πόντιος, ούτε πέντε λεπτά δεν έχουν περάσει ακόμα! .
Ένας παππούς 97 ετών πάει σε έναν ασφαλιστή.
- Γεια σας, θέλω να κάνω μια ασφάλεια ζωής
- Τι λες ρε παππού, ασφάλεια ζωής, τρελάθηκες, πόσο είσαι;
- 97 ετών, λέει ο παππούς.
Τρελαίνεται ο ασφαλιστής.
- Μιλάς σοβαρά τώρα; Τι να την κάνεις;
- Να, θέλω να πάω με τον πατέρα μου ένα ταξίδι στο εξωτερικό και καλό είναι να είμαστε ασφαλισμένοι.
Ο ασφαλιστής έχει τρελαθεί!
- Με τον πατέρα σου; Πόσο είναι εκείνος;
- Ε, 125 τον άλλο μήνα.
- Και τι θα κάνετε στο εξωτερικό;
- Να μωρέ, πηγαίνουμε να επισκεφτούμε τον παππού μου.
Ο ασφαλιστής χτυπάει το κεφάλι του στο γραφείο.
- Τι λε ρε μπάρμπα, με κοροϊδεύεις; Πόσο είναι ο παππούς σου;
- Κλείνει τα 142 σε μια βδομάδα.
- Και τι θα κάνετε εκεί;
- Παντρεύεται και πάμε στο γάμο!
Ο ασφαλιστής έχει σκαρφαλώσει στο πρεβάζι και είναι έτοιμος να φουντάρει.
- Και...γιατί παντρεύεται;
- Τι να κάνει μωρέ, τον πιέζουν οι γονείς του!
Ήταν μια φορά ένας Γερμανός, ένας Ιταλός κι ένας Έλληνας. Ήθελαν να παντρευτούν γι αυτό πήγαν σε έναν βασιλιά. Ο βασιλιάς τους είπε:
"Θα δώσω μία γυναίκα στον καθένα. Όποιος την κάνει να φωνάξει περισσότερο την πρώτη νύχτα του γάμου, θα του δώσω το μισό βασίλειο."
Μετά την πρώτη νύχτα του γάμου πάνε όλοι στον βασιλιά. Πρώτος ο Γερμανός λέει:
-Εχθές έδωσα στην γυναίκα μου ένα δαχτυλίδι. Αυτή φώναξε και την άκουσε όλη η πολυκατοικία.
Δεύτερος ο Ιταλός λέει:
-Εχθές χάρισα στη γυναίκα μου ένα εξοχικό. Αυτή φώναξε και την άκουσε όλο το τετράγωνο.
Τελευταίος ο Έλληνας λέει:
-Τι λέτε ρε ηλίθιοι; Εγώ έπλυνα τη μηχανή μου, άλλαξα τα λάδια της και μετά σκούπισα τα χέρια μου στις λευκές κουρτίνες. Η γυναίκα μου ακόμα φωνάζει.
Βρέθηκαν μια μέρα στη Κόλαση ένας Έλληνας , ένας Αμερικανός και ένας Ινδός. Τους συναντάει ο Διάβολος και τους λέει. Σε όλους που έρχονται εδώ δίνω μία ευκαιρία να μεταφερθούν στο Παράδεισο. Και βγάζει ένα τεράστιο μαστίγιο λέγοντας : "όποιος θα αντέξει τρία χτυπήματα χωρίς να φωνάξει φεύγει στον Παράδεισο, μπορείτε να χρησιμοποιείτε για ασπίδα ό,τι θέλετε."
Πρώτος βγαίνει ο Αμερικανός.
- Τι θα έχεις για ασπίδα; Ρωτάει ο Διάβολος.
Ο αμερικανός σηκώνει μια τεράστια πέτρα και λέει «είμαι έτοιμος».
Σηκώνει ο Σατανάς το μαστίγιο, χτυπάει μια φεύγει η πέτρα, χτυπάει δεύτερη.φωνάζει σαν τρελός ο αμερικάνος.
- Επόμενος, λέει ο Σατανάς .
Βγαίνει ο Ινδός.
- Τι θα έχεις για ασπίδα;
- Τίποτα! -λέει ο Ινδός-80 χρόνια γιόγκα έκανα και δεν νιώθω πόνο σωματικό ποτέ!
Πρώτο χτύπημα. Ο ινδός «σσσσσσσς»
Δεύτερο χτύπημα. Ο ινδός «σσσσσσς»
Τρίτο χτύπημα. Ο ινδός «σσσσσς»
«Α να πάρει!!!» κάνει ο Διάβολος «πρώτη φορά αντέχει κάποιος τρία χτυπήματα. Λοιπόν λέει είσαι ελεύθερος να πας στον παράδεισο.»
- ΟΧΙ, λέει ο Ινδός, θέλω να μείνω και να δω. Σε όλα τα ανέκδοτα ο Έλληνας την βγάζει καθαρή, θέλω να δω τώρα πώς θα ξεμπερδέψει!
- Εντάξει, μείνε. Λοιπόν τι θα χρησιμοποιήσεις για ασπίδα; Ρωτάει τον Έλληνα ο Διάβολος.
Και απαντάει ο δικός μας : «Ε ΤΙ, ΤΙ, ΤΟΝ ΙΝΔΟ ΦΥΣΙΚΑ!»
Οδηγούσε ένας τύπος όταν άκουσε κάτι να κτυπάει στο μπροστινό τζάμι του αυτοκινήτου του.
Σταματά ανήσυχος, κατεβαίνει και βρίσκει ένα σπουργιτάκι ξάπλα στην άσφαλτο.
-Πωπωπω κρίμα το σκότωσα το καημένο!
Σκύβει κάτω, το μαζεύει και σαν να ψιλοζούσε το σπουργιτάκι, αλλά ήταν σε κώμα.
Το παίρνει, το πάει σπίτι του και το βάζει σε ένα κλουβί μέχρι να συνέλθει και να γίνει καλά. Αργότερα έφυγε από το σπίτι για δουλειές.
Συνέρχεται και το σπουργιτάκι σιγά-σιγά και κοιτάει και τι να δει ;
Πάνω κάγκελα, δεξιά κάγκελα, αριστερά κάγκελα, μπροστά κάγκελα, πίσω κάγκελα.
Τρελαίνεται το σπουργιτάκι και λέει:
-Πωπωπω, τον σκότωσα τον άνθρωπο!!!!!
Μια ξανθιά οδηγεί το αυτοκίνητο της και σε κάποιο φανάρι εμφανίζεται ο σχετικός Πακιστανός για να της καθαρίσει ντε και καλά το τζάμι.
Το τζάμι είναι καθαρό, δεν χρειάζεται καθάρισμα και η κοπέλα του δίνει 50 λεπτά και του κάνει νόημα να μη της το καθαρίσει.
Ο δικός της ενθουσιάζεται και της λέει με σπασμένα ελληνικά
"-Κυρία είστε πολύ-πολύ όμορφη!!".
Η κοπέλα συνεχίζει και στο άλλο φανάρι πάλι τα ίδια. Ο ίδιος Πακιστανός να της πλύνει το τζάμι, του δίνει πάλι 50 λεπτά και ακούει πάλι το ίδιο κομπλιμέντο.
Αυτή η ιστορία συνεχίζεται για 5-6 ακόμη φανάρια, όποτε στο 6ο πια η κοπέλα δεν αντέχει και του λέει:
-Κοίταξε, θα σου δώσω 5 ευρώ αν μου πεις πως το κάνεις να εμφανίζεσαι ο ίδιος άνθρωπος σε κάθε φανάρι......
-Κυρία, της λέει αυτός ,δώστε μου 5 ευρώ να σας πω........πως να βγείτε απ την.....πλατεία!!!!!
Η μάνα μιας ξανθιάς:
-Έλα μέσα χιονίζει
-Σιγά και έξω χιονίζει
-Τι περιμένει μια ξανθιά στις δυόμισι τα ξημερώματα έξω από μία πιτσαρία;
-Να πάει τρεις...
Γιατί στις τρεις, η μία πίτσα δώρο!
Η εργασία αυτή πραγματοποιήθηκε από τις μαθήτριες του Γ5 τμήματος του 3ου Γυμνασίου ΤΑΔ Μυτιλήνης Πρόκα Όλγα και Τριχώνα Αννίτα, στα πλαίσια Περιβαλλοντικού Προγράμματος.
Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν το κακό που κάνουν στο περιβάλλον χρησιμοποιώντας διάφορες χημικές ουσίες. Χρησιμοποιούν ασυναίσθητα τα διάφορα απορρυπαντικά χωρίς να διαβάζουν τις οδηγίες και δεν ξέρουν τι επιδράσεις ασκούνται στο περιβάλλον και στους ίδιους.
Μερικά απο αυτά τα χημικά, όπως σαμπουάν, λακ για τα μαλλιά, σπρέι καθαρισμού ή αρωματισμού, χλωρίνη, αποφρακτικά χημικά καλ., είναι πολύ επιβλαβή για ιδιαίτερα χρήσιμους μικροοργανισμούς, τα φυτά, τα ζώα και το περιβάλλον γενικότερα.
Οι διάφορες κολόνιες, τα λάκ, οι αφροί και άλλα σπρέυ που χρησιμοποιούμε, επηρεάζουν την τρύπα του όζοντος.
Ακόμα τα απορρυπαντικά που χρησιμοποιούν οι νοικοκυρές στην καθημερινότητά τους για να καθαρίσουν το σπίτι, μέσω των αποχετεύσεων φτάνουν στις θάλασσες και ιδιαίτερα όπου δεν υπάρχει βιολογικός καθαρισμός τις μολύνουν. Έτσι, ρίχνουν χλωρίνη γι αλεύκανση και απολύμανση. Με χημικά, χλώρια και άλλα σαπούνια καθαρίζουν τα είδη υγιεινής, το νεροχύτη, την τουαλέτα. Συχνά για να ξεφράξουν την αποχέτευση χρησιμοποιούν ιδιαίτερα καυστικά αποφρακτικά. Όταν πάλι θέλουν να καθαρίσουν τα άλατα τότε ρίχνουν όξινα απορρυπαντικά.
Τελικά όλα αυτά καταλήγουν σε μας τους ίδιους μέσω της τροφικής αλυσίδας, γιατί επηρεάζονται τα ψάρια, το θαλασσινό αλάτι, το νερό που κολυμπάμε.
Ο άνθρωπος επηρεάζεται όχι μόνο μέσω της τροφής αλλά και του αέρα που ανασαίνει, ιδιαίτερα όταν αυτός είναι μολυσμένος. Σίγουρα όλα αυτά τα χημικά διαχέονται στον αέρα και επιβαρύνουν τον ήδη φορτωμένο με διοξείδιο και άλλα επικίνδυνα αέρια. Τέλος, πρέπει να τονίσουμε τον κίνδυνο εκδήλωσης αλλεργιών στο δέρμα, στα μάτια, στο αναπνευστικό σύστημα από τη χρήση τέτοιων απορρυπαντικών.
Η λύση σε όλα αυτά δεν είναι βέβαια να σταματήσουμε να καθαρίζουμε το σπίτι μας και να φροντίζουμε για την ατομική μας υγιεινή, αλλά να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί στη χρήση των χημικών. Έτσι, μπορούμε:
α) να ελαττώσουμε όσο περισσότερο μπορούμε τη χρήση ιδιαίτερα επιβλαβών απορρυπαντικών.
β) να προτιμάμε τα βιοδιασπώμενα
γ) να χρησιμοποιούμε μόνο εκείνη την ποσότητα που είναι απαραίτητη και όχι ανεξέλεγκτη ποσότητα
δ) να μην πετάμε σε νερά χλώριο ή άλλα επικίνδυνα χημικά.
ε) να διαβάζουμε προσεκτικά τις οδηγίες και το τι περιέχει ένα απορρυπαντικό
στ) να καταργήσουμε ό,τι καταστρέφει το όζον πχ. σπρέυ.
ζ) να γίνουμε πιο ευαισθητοποιημένοι σε θέματα προστασίας του περιβάλλοντος.
Κάντε κλικεδώ για να διαβάσετε περισσότερα για το τι κίνδυνοι υπάρχουν και τι μπορούμε να κάνουμε.
